Aktualności:

Zapomniane oblicza w Muzeum Archeologicznym

Wystawa w Muzeum Archeologicznym we Wrocławiu "Zapomniane oblicza" od 20 kwietnia 2012 do 30 maja 2012. Wystawa prezentuje motyw twarzy na zabytkach archeologicznych z ziem polskich od IV tysiąclecia p.n.e. do XVII w. n.e. 

Wystawa “Zapomniane oblicza” została przygotowana przez Muzeum Archeologiczne w Poznaniu. Jej temat okazał się na tyle interesujący, ze od roku wystawa wędruje po Polsce ukazując ludzkie oblicza utrwalone na archeologicznych zabytkach. Bowiem prezentowane na niej 53 zabytki datowane od IV tysiąclecia p.n.e. do XVII w.n.e przedstawiają ludzkie twarze, zarówno zwykłych śmiertelników jak i cesarzy, świętych lub bóstw.

Zaklęte w glinie, metalu czy szkle podobizny pozwalają nam lepiej poznać i choć częściowo zrozumieć naszych przodków. Niemal codziennie nowych informacji o życiu dawnych mieszkańców Polski dostarczają wykopaliska archeologiczne. Nadal jednak niewiele wiemy o wyglądzie ludzi, którzy tworzyli poszczególne społeczności. Nowoczesne metody pozwalają odtworzyć ich podobizny tylko wtedy, gdy zachowały się fragmenty szkieletu zmarłego. W przypadku osób pochowanych w obrządku ciałopalnym nie jest to możliwe. Ale twarze z przeszłości przetrwały na różnego typu zabytkach archeologicznych, jednak z racji dominacji przedstawień zoomorficznych, należą one do rzadkości. Znane dzisiaj przedstawienia ludzkiej twarzy są bardzo często jedynie jej zarysem, pozbawionym ust, oczu, uszu lub nosa. Zdarzają się jednak przedmioty – np. monety, gdzie oblicza odwzorowane są z duża dbałością o szczegóły.Na wystawie prezentowane są przedmioty o różnym przeznaczeniu powstałe w okresie od neolitu (5500 – 2300 r.p.n.e.) do XVII wieku. Dużą grupę stanowią gliniane figurki oraz wykonane z tego samego materiału naczynia. Jednym z najciekawszych fragmentów wystawy jest kolekcja kilkunastu monet z czasów Imperium Rzymskiego. Eksponaty pochodzą ze zbiorów jedenastu polskich muzeów. Wrocławskie Muzeum Archeologiczne reprezentuje na wystawie kabłąk wiadra brązowego pochodzący z okresu wpływów rzymskich. 

 

06.05.2012 23:35:55

---

Makatki europejskie w Muzeum Etnograficznym

Kilkadziesiąt makatek z Polski, Słowacji, Czech, Bułgarii, Niemiec i Węgier można będzie oglądać na tej wystawie w Muzeum Etnograficznym od 28 kwietnia do 17 czerwca 2012 roku. Wszystkie pochodzą z prywatnych zbiorów trzech kolekcjonerek Ľuby Vladykovej-Šmajdowej, Elżbiety Piskorz-Branekovej i Elżbiety Berendt kierowniczki Muzeum Etnograficznego we Wrocławiu.

Makatki wywodzą się z terenów dzisiejszych Niemiec i Holandii, gdzie były powszechnie używane już w XIX wieku. Zdobiły one kuchnie i podkreślały jej schludność i przytulność. Na przełomie XIX i XX wieku makatki zadomowiły się również w innych krajach Europy, najpierw w domach mieszczańskich, potem robotniczych, a na koniec także i wiejskich. Ten ostatni etap ich migracji miał miejsce po I wojnie światowej. Największy rozkwit „makatkowej mody” przypada na lata 60. XX w.

Makatki to głównie białe płótna zdobione haftem a czasami wzorami drukowanymi lub malowanymi farbami. Występują na nich motywy roślinne, scenki rodzajowe a także napisy – najczęściej rymowane sentencje.

Na wystawie zaprezentowanych zostało kilkadziesiąt makatek pochodzących z prywatnych zbiorów trzech kolekcjonerek.

Ľuba Vladyková-Šmajdowá pochodzi ze Słowacji i jest posiadaczką bogatej, liczącej blisko 1000 obiektów kolekcji tkanin słowackich, z której część dotycząca makatek pokazana jest we Wrocławiu.

Elżbieta Piskorz-Branekova – autorka scenariusza wystawy – jest etnografem, byłym pracownikiem Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie,
a jej zbiór liczy ponad 150 makatek z różnych krajów europejskich (Bułgaria, Niemcy, Węgry, Czechy, Słowacja i Polska).

Polskie makatki pokazuje natomiast Elżbieta Berendt – Kierownik wrocławskiego Muzeum Etnograficznego.

Wernisaż wystawy 27 kwietnia 2012 o godzinie 18.00.

17.04.2012 17:54:04

---

Wystawa Zdzisława Beksińskiego w Domku Romańskim

W piątek 27 kwietnia 2012 r. o godz. 17.00 w Dolnośląskim Centrum Fotografii „Domek Romański” we Wrocławiu otwarta zostanie wystawa uważanego obecnie za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych twórców współczesnych - Zdzisława Beksińskiego. Dzięki uprzejmości Muzeum Historycznego w Sanoku zaprezentowanych zostanie kilkudziesiąt czarno-białych fotografii oraz 19 kolorowych grafik, z różnych etapów twórczości artysty.

Wystawa będzie czynna do 31 maja 2012 roku.

 

17.04.2012 17:53:43

---

Soboty w Ratuszu

Muzeum Miejskie we Wrocławiu oraz Wrocławskie Towarzystwo Miłośników Historii zapraszają na kontynuację spotkań Soboty w Ratuszu. 

Odczyty, które odbędą się w pierwszej połowie 2012:

28 I, dr Martin ČAPSKY, Wrocław w czasach wojen husyckich (1419-1458)

25 II, prof. Bogusław CZECHOWICZ, Wrocław u szczytu potęgi (1458-1526)

31 III, prof. Gabriela WĄS, Wrocław reformacyjny (1526-1555)

28 IV dr Piotr OSZCZANOWSKI, Rozkwit republiki patrycjuszy (1555-1618)

26 V prof. Jerzy MAROŃ, Wrocław w okresie wojny trzydziestoletniej (1618-1648)

30 VI prof. Jan HARASIMOWICZ, Wrocław kontrreformacyjny (1648-1740)

Miejsce: Muzeum Sztuki Mieszczańskiej, Stary Ratusz, Rynek 1, Sala Wielka, godz. 12.00

http://www.wtmh.nino.pl/

17.04.2012 17:52:54

---

Marka białego złota

Muzeum Narodowe we Wrocławiu, 

Marka białego złota. Królewska Manufaktura Porcelany w Miśni.

18 stycznia - 30 kwietnia 2012 

Dwa naczynia z najsłynniejszej zastawy europejskiej, czyli serwisu „łabędziego” będą ozdobą tej kameralnej wystawy. Pokazane zostaną przykłady miśnieńskich wyrobów z najważniejszych okresów działalności manufaktury.

Wytwarzana w Chinach od VII w. porcelana była podziwiana w Europie już od wczesnego średniowiecza i wielu ceramików podejmowało próby odkrycia tajemnicy jej wyrobu. Udało się to dopiero specjalistom zatrudnionym przez Augusta II Mocnego - fizykowi i matematykowi Ehrenfriedowi Walterowi von Tschirnhausowi oraz utalentowanemu młodemu alchemikowi Johannowi Friedrichowi Böttgerowi. W 1707 r. wyprodukowali rodzaj kamionki o czerwonym kolorze, a dwa lata później rozwiązali problem koloru, zastępując czerwony bolus białym kaolinem. 23 stycznia 1710 August II Mocny ogłosił światu w czterech językach – niemieckim, francuskim, holenderskim i włoskim, że zakłada fabrykę porcelany w Dreźnie.

Po kilku miesiącach została ona przeniesiona na zamek w Miśni, którego położenie na wysokim skalistym wzgórzu dawało szansę, że tajemnica arcanum nie wyjdzie poza jego mury. Znajomość składu masy i proces wytwarzania objęte były ścisłą tajemnicą i przez długi czas znał je tylko Böttger (sam alchemik, jak i inne osoby pracujące przy wytwarzaniu białego złota były w pewnym sensie więźniami króla i nie mogły opuszczać zamku). Pierwszy pionierski okres bötterowski reprezentują na wystawie cztery obiekty wykonane z czerwonej kamionki – figurka przedstawiająca Augusta II Mocnego, czarki i dzbanek.

Kolejne etapy w działalności manufaktury związane są z wybitnymi projektantami i twórcami Gregoriusem Höroldtem i Johannem Joachimem Kaendlerem. Höroldt inspirował się wzorami chińskimi, Kaendler potraktował porcelanę jak tworzywo rzeźbiarskie, wykonał między innymi wielkie figury ptaków i zwierząt do wyposażenia Pałacu Japońskiego. Prawdziwą sławę przyniósł mu projekt „serwisu łabędziego”. Najsłynniejsza i największa w dziejach zastawa powstała na zamówienie dostojnika dworu Henricha von Brühla, składała się z 2200 elementów i przeznaczona była dla 100 osób. To dzieło sztuki na życzenie hrabiego Brühla dziedziczone było w całości, jednak podczas II wojny światowej uległo ono częściowemu zniszczeniu i rozproszeniu. Półmisek i talerz ze słynnego serwisu udało się zakupić do Muzeum Narodowego w 1977 i 1981 roku, ta wystawa jest rzadką okazją do ich zobaczenia.

Kolejne prezentowane eksponaty obrazują następne etapy działania manufaktury. W połowie XVIII wieku pompatyczną stylistykę barokową zastąpiło delikatne i kapryśne rokoko, naczynia ozdabiano scenkami z damami i kawalerami, pejzażami, kwiatami. W latach 70-tych XVIII wieku wprowadzono wzory inspirowane neoklasycznymi naczyniami francuskimi z wytwórni w Sèvres (naczynia w formie greckich waz, antycznych rzeźb). Około 1900 we wzornictwie pojawiły się elementy secesji inspirowane modną porcelaną kopenhaską. Z okazji dwustulecia (1910) powstania sięgnięto do najstarszych wzorów odtworzono też formułę böttgerowskiej kamionki, z której z dużym powodzeniem wyrabiano figury, medale i monety okolicznościowe (na wystawie można zobaczyć m.in. monety projektowane przez znanego artystę Emila Börnera).

 

17.04.2012 17:51:41

---